ลูกคนหนึ่งของผมกลับบ้านพร้อมโจทย์ทีมจากโรงเรียน: สร้างแพ ผมอธิบายว่าถ้าพวกเขาโหวตเลือกไอเดียที่ดีที่สุดกันหมด ซึ่งก็คือแผนจากบ้านผม พวกเขาจะเหลือไอเดียจากสมองเดียว แต่ถ้าพวกเขาเอาส่วนดีที่สุดจากไอเดียต่างๆ มารวมกัน พวกเขาจะได้สิ่งที่ดีกว่าที่ใครคนใดคนหนึ่งทำได้ เรื่องจริง การโหวตจะเข้าข้างเรา แผนที่ดีที่สุดบนโต๊ะคือของเรา และผมกำลังโค้ชลูกตัวเองให้ยอมสละชัยชนะ ผมกำลังสอนเด็กให้มีอารยะกว่านั้นอยู่แล้ว และผมไม่ได้หมายถึงเพื่อนร่วมชั้น ผมหมายถึงวิธีที่พวกเราที่เหลือตกลงกันว่าจะดำเนินการสิ่งต่างๆ
ประชาธิปไตยในแก่นแท้คือการต่อสู้ระหว่างมุมมองที่ตรงข้ามกันเสมอ โดยมีผู้ชนะหนึ่งเดียวที่มีเวลาไม่กี่ปีในการผลักดันแนวคิดของตัวเอง
